به گزارش آنا خبر، صدیقه الله وردی خانی خانواده را بنیادی‌‌ترین نهاد برای تربیت افراد معرفی کرد و ابراز داشت: هرفردی هنگامی که چشم به دنیا باز می‌کند معمولا اولین محیطی که تجربه می‌نماید خانواده‌‌ای متشکل از والدین و سایر افرادی است که مسئولیت تربیت او را در همه ابعاد، حداقل در سال‌‌های اول زندگی بر عهده دارند.

وی با تاکید بر ضرورت توجه بر تربیت فرزندان در همه ی جوانب وجودی او، خاطرنشان کرد: وقتی سخن از تربیت فرزند به میان می‌‌آید، منظور صرفا تربیت جسمانی یا آموختن برخی مهارت‌‌های اولیه به کودکان نیست بلکه هر فردی باید هم از نظر جسمانی و هم از نظر شناختی، عاطفی، اجتماعی و دینی آموزش و پرورش یابد.

کارشناس مطالعات زنان و خانواده توضیح داد: والدین و کسانی که مسئولیت تربیت کودکان در سال‌های اولیه و قبل از ورود به مدرسه را برعهده دارند هرگز گمان نکنند که آنها صرفا مسئول غذا دادن و رسیدگی به سر و وضع بچه هستند و نباید این تصور در آنان شکل بگیرد که حق دارند فرزندان خود را در هرشرایط و محیطی بزرگ کنند و آنگاه امیدوار باشند که مدرسه آنان را به فردی متدین، اجتماعی، علمی و دارای سلامت روانی تبدیل کند؛ چرا که خانواده و مدرسه به عنوان دو نهاد تربیتی مکمل، هریک به تنهایی نمی‌توانند این رسالت خطیر را به انجام برسانند.

وی تصریح کرد: خانواده‌ها و والدینی که درون زندگی خود تشنج آفرین بوده، مدام با یکدیگر اختلاف دارند، بی‌سواد هستند یا کسانی که با روشهای تربیتی صحیح بیگانه بوده و زبان خشونت را در پیش می‌گیرند، با هر اقدام خود نقطه‌ی سیاهی در لوح سفید وجودی فرزندان خود برجای می‌گذارند که پاک کردن آن لکه‌های سیاه از توان مدرسه و مربیان تربیتی خارج است.

این مدرس دانشگاه تربیت دینی کودکان را یکی از مهمترین وظایف والدین و خانواده دانست و تاکید داشت: مقصود از تربیت دینی علاوه بر اطلاعات دینی، اخلاق و رفتار اسلامی را نیز شامل می‌شود که این با تحمیل اطلاعات به ذهن کودک میسر نیست بلکه والدین در زبان هرچه هم بگویند، در حقیقت اخلاق و رفتار خود را به کودکان انتقال خواهند داد.

وی افزود: البته آموختن برخی مفاهیم انتزاعی به افراد در سالهای اول زندگی به آسانی میسر نیست اما میتوان با آفریدن محیطی مناسب، زمینه را برای آموزش مفاهیم دینی و ارزشی فراهم کرد؛ برای مثال در خانوادهای که پدر و مادر به صورت دیکتاتورانه رفتار میکنند یا سیستم مدیریتی زن سالارانه یا مردسالارانه صرف حاکم است، چگونه میتوان انتظار داشت کودک آن خانواده به هنگام بزرگسالی مفوم عدالت را درک کرده و در برخورد با دیگران عادلانه رفتار کند.

الله وردی خانی با انتقاد از موضع بی‌رحمانه و ناآگاهانه برخی مادران در مقابل فرزندان خود گفت: متاسفانه مادرانی را می بینیم که برای رسیدن به خواسته‌های خود از قبیل تحصیل، اشتغال یا پرداختن به سایر علایق در اولین قدم فرزند خود را در طبق قربانی خواسته‌های خود قرار می‌دهند که این نه از نظر عقلانی و نه از نگاه دینی مورد تایید نیست و مادران باید در رسیدن به خواسته‌های خود دنبال راهی بجز قربانی کردن فرزندان خود باشند.

وی در پایان اظهارکرد: البته نباید صرف زنان و مادران را در مظان اتهام قرار داد چرا که سیستم و سازوکار موجود جامعه نیز به قدری نابسامان و ناکارآمد است که از یک سو زنان را به فرزندآوری مکرر و اولویت بخشیدن به تربیت آنان می‌کند و از سوی دیگر هیچ راهی برای برون رفت از چالش‌ها و مشکلات برای او قرار نمی‌دهد.