به گزارش آناخبر،  تقارن« هفته ملی کودک » با ماه محرم در کشورمان در سال‌جاری باعث شده امسال این هفته با شعار « هرکودک نشانی خداست» برگزار شد بنابراین، محوریت شعار سال ۹۶ هفته کودک را بهانه کردیم تا اینکه به بخشی از آرزوهای دنیای کودکان سرزمین مان ایران و در رأس آنها آذربایجان بپردازیم.

در این میان سوالی که مطرح می‌شود، اینکه به راستی « کودکان سرزمین ما این روزها از ما بزرگ‌ترها چه می‌خواهند؟ مهم‌ترین دغدغه آنها این روزها چه می‌تواند، باشد؟ کودکان عصر ما با چه آروزهایی بزرگ می‌شوند؟»

* کودکان برای چه و چه کسی قنوت انتظار می‌گیرند

بی‌تردید در همین راستا و برای رسیدن به جواب این پرسش‌هاست که مجبوریم و باید بپذیریم که کودکان خالق زیباترین احساس‌ها و عشق‌ها هستند که باید به احساسات و خواسته‌های آنها احترام گذاشت. چه زیبا نوشته‌اند و گفته‌اند در وصف کودکان،« اگر کودک نبود، نه پدر معنا داشت، نه هیچ مادری بهشتی می‌شد.

اگر کودکان نبودند شکوفه‌های زندگی به بهار نمی‌رسیدند و خانواده بی‌مفهوم‌ترین واژه‌ای می‌شد که در لغت‌نامه‌ها می‌شد پیدا کرد. اگر روزی می‌آمد که جهان خواب هیچ کودکی را نمی‌دید، بی‌شک صداقت به آخر می‌رسید و دوستی و مهربانی پشت اندوه‌های بزرگ، بزرگ سالی‌هایمان گم می‌شد.

در واقع به سخن دیگر باید گفت که دنیای کودکانه، صمیمی‌ترین دنیایی است که هر لحظه بارها آرزو می‌کنیم تا کاش می‌شد یک بار دیگر به این دنیای کودکانه گام بگذاریم!

کاش دنیا همیشه کودک بماند و کودکانه ترانه‌های عاشقانه‌اش را لالایی شب‌های بی‌خوابی‌مان کند! کاش کودکان، صمیمیت‌شان را همچون دوستی‌های بی‌ریایشان فراگیر می‌کردند.کاش دنیا سراسر کودکانه می‌شد و ما کودک!».

* کودکان سر ایران؛ چه آرزوهایی دارند

در هر صورت کاش، کاش و باز هم کاش؛ این کاش‌ها را باید درک و فهم کرد تا اینکه دل کودکانمان شاد شود. این موضوع یعنی شاد و خوشحال کردن کودکان آنقدر با اهمیت بوده که در این راستا از پیامبر خدا (ص) حدیثی ذکر شده که می‌فرمایند:  إنَّ فِی الجَنَّهِ دارا یُقالُ لَهَا : الفَرَحُ، لا یَدخُلُها إلاّ مَن فَرَّحَ الصِّبیانَ، «خانه‌اى در بهشت است که به آن، [خانه] شادى گفته مى‌شود. جز کسى که کودکان را شاد کرده باشد، وارد آن نمى‌شود».

با این اوصاف، بی‌شک یکی از مهم‌ترین جلوه‌های زیبای عبادت، بندگی و راز و نیاز انسان‌ها با خالق هستی دعاست که در آموزه‌های دینی ما مسلمانان تاکید ویژه‌ای به آن شده است که در این خصوص هم دعای کودکان و به ویژه راز و نیاز آنها با خداوند متعال از منزلت و جایگاه خاصی برخوردار است.

* پرسه در کوچه باغ‌های آرزوهای کودکانه

با این وجود، از مقدمه که بگذریم، برای رسیدن به این حقیقت که در عصر ما کودکان این سرزمین و به ویژه کودکان آذربایجان چه آرزوهایی می‌توانند داشته باشند، رجوع کردم به آرشیو و آثار منتخب دعاها و دلنوشته‌های کودکان ایران اسلامی که در قالب ۹ دوره جشنواره سراسری و بین‌المللی «دست‌های کوچک دعا» که در شهر تبریز برگزار شده است.

ناگفته نماند، شروع برگزاری جشنواره «دست‌های کوچک دعا» از سال ۸۵ کلید خورده و تا سال گذشته در شهر تبریز ادامه داشته و امیدواریم این نوع جشنواره‌ها همچنان در سطح محلی، منطقه‌ای و حتی بین‌المللی ادامه داشته باشد.

در واقع جرقه بین‌المللی شدن این جشنواره از سومین دوره آن آغاز می‌شود. از سومین دوره برگزاری جشنواره بود که با توجه به جهان شمولی این جشنواره و فراگیری مفهوم دعا و نیایش در ادیان مختلف نیاز به بین‌المللی شدن جشنواره احساس شد.

با توجه به لزوم گسترش فرهنگ دعا و نیایش در میان کودکان کشورهای منطقه جشنواره فوق به صورت بین‌المللی برگزار شد و بیشترین آثار از کشورهای افغانستان، جمهوری آذربایجان، تاجیکستان، عراق و برخی کشورهای اروپایی نظیر کانادا دریافت شد و در مجموع در این دوره ۲۹ هزار دعا به دبیرخانه ارسال شد.

* داستان یک پلاک و چند پلان آمینگویان کودکان ایران زمین

افزون بر آنچه گفته شد، در واقع جرقه بین‌المللی شدن این جشنواره از سومین دوره آن آغاز می‌شود و از سومین دوره برگزاری جشنواره بود که با توجه به جهان شمولی این جشنواره و فراگیری مفهوم دعا و نیایش در ادیان مختلف نیاز به بین‌المللی شدن جشنواره احساس شده است.

بنابراین با توجه به لزوم گسترش فرهنگ دعا و نیایش در میان کودکان کشورهای منطقه جشنواره فوق از آن به بعد به صورت بین‌المللی برگزار می‌شود، به طوریکه در آخرین دوره این جشنواره حدود ۲۹ هزار دعا و نیایش به دبیرخانه این جشنواره ارسال می‌شود که از این تعداد بعد از کشور ایران، بیشترین آثار از کشورهای افغانستان، جمهوری آذربایجان، تاجیکستان، عراق و برخی کشورهای اروپایی نظیر کانادا بوده است.

نکته جالب توجه در این دعاها این بوده که کودکان این سرزمین، آینده ایران را کشوری تصور کرده‌اند که توانسته قدرت منطقه‌ای را از آن خود کرده و صلح و امنیت را در منطقه برقرار کرده است.

* مهم‌ترین دغدغه کودکان ایران زمین چیست؟

با این وصف به بخشی از آثار برگزیده و منتخب سال‌های گذشته این جشنواره می‌پردازیم که در راستای محوریت روز جهانی و هفته‌ ملی کودک در کشورمان تعیین شده است که کودکان ایرانی و در رأس آنها کودکان خطه آذربایجان، سر ایران با دست‌های کوچک خویش، قنوت انتظار گرفتند و آمین‌گویان برای سربلندی ایران عزیز دعا کردند تا اینکه به ما بزرگ‌ترها یادآور شوند که « هزاران نفر برای باریدن باران دعا می‌کنند، غافل از آنکه خداوند با کودکی است که چکمه‌هایش سوراخ است».

در فرجام سخن باید گفت، کودکان سرزمین من این آرزوها را دارند: « از خدا می‌خوام یه خونه داشته باشیم که حیاطش بزرگ باشه تو حیاطش مسجد باشه کنارش مشهد باشه/ خدا جونم من کر و لال هستم و دعا می‌کنم هیچ بچه‌ای مثل من نباشد/  خدا جون، آرزو دارم تا که ابرو باشم و روی چشمان زیبای یک دختر سرطانی بنشینم تا خجالت نکشد، ای خدای بخشنده آرزوی مرا برآورده می‌کنی؟/ خدایا همه جا علف زیادی برویان تا ببعی‌ها گرسنه نمانند/

* پله پله تا خدا/ یک آسمان نیاز

من یک همکلاسی دارم که مو ندارد، یک روز به او گفتم تو چرا مو نداری؟ گفت: من سرطان دارم و شیمی درمانی می‌شوم برای همین نباید مو داشته باشم.

بعد گفت هر روز جلوی آیینه به خیال اینکه مو دارم، شانه را در دست می‌گیرم و در خیالم موهایم را شانه می‌زنم. من در کنار سفره هفت سین در لحظه تحویل سال دستانم را بلند کردم و گفتم خدایا من از موهایم خجالت می‌کشم که من مو دارم ولی دوستم ندارد. خدایا از تو می‌خواهم که او را شفا دهی تا دوباره مو داشته باشد و در واقعیت جلوی آیینه موهایش را شانه بزند نه در خیالش.

خدایا خواهش می‌کنم دوستم را شفا بده تا او هم مثل ما سالم و شاد باشد/ من فکر می‌کنم ۱۰ سال دیگه اگه آب رو هدر بدیم، تموم بدن من میشه شبیه کویر لوت، دیگه اکسیژن نیست، اما من امیدوارم به امید ۱۴۰۴ پرآب، پراکسیژن و زیبا.

* ای خدای من بعضی وقت‌ها یادم می‌ره، به یاد تو باشم ولی خدایا کاش تو مرا از یاد نبری

 خدایا دعا می‌کنم ۱۰سال دیگه رئیس جمهور بشوم و اولین رئیس جمهور زن ایران بشوم و تمام کشور را به عهده بگیرم و با کشورهای خارجی متعهد شویم که دیگر جنگ و دعوا سر نگیرد/ سلام خدا من دعا می‌کنم در ایران آینده دیگر هیچ آدمی سیگار نکشد و همین طور به جای ماشین‌ها و وسایلی که هوا را آلوده می‌کنند، از نیروی کار خود برای کشاورزی یا از دوچرخه برای جایی رفتن استفاده کنند تا هوا آلوده نشود. همین طور بچه‌ها به خاطر آلودگی هوا مبتلا به سرطان یا بیماری ویروسی نشوند.

خدایا آرزو می‌کنم در سال ۱۴۰۴ تو ایران کارمندها کارشون رو خوب انجام بدند که مامانم مجبور نباشه با آن پادردش هی پله‌ها رو بالا و پایین کنه تا یک وام یک میلیونی بگیره/ ای کاش تو اون زمان همه مردم ایران خونه داشته باشند که یکی هم نصیب ما بشه/  خداوندا باغ‌ها و درخت‌ها را پربار کن تا میوه زیاد داشته باشیم/ زودتر مترو را در تبریز راه بنداز تا آلودگی هوا کم شود.

* آرزو دارم پدر و مادرم مثل زرافه سربلند باشند

از دیگر خواسته‌ها و آرزوهای این کودکان از ما بزرگ‌ترها این است که« خدایا در این لحظه آرزو دارم پدر و مادرم مثل زرافه سربلند باشند/ خدایا در این لحظه زیبا و عزیز از تو می‌خواهم که به پدر و مادر همه بچه‌های تالاسمی پول عطا کنی تا همه ما بتونیم دارو بخریم و از درد و عذاب سوزان رها بشیم و توی خواب مثل بچه‌های سالم پروانه بگیریم و از کابوس سوزان رها بشیم/ خدایای عزیزم در سال جدید کمک کن تا مادر بزرگم دوباره دندون دربیاره آخه اون دندون مصنوعی داره/ پاهای من یه دعا دارن اونا کفش پاشنه بلند تلق تلوقی می‌خوان، دعا می‌کنند بزرگ بشند که قدشون دراز بشه/ من دعا می‌کنم که خودمون نه، همه مردم جهان روز قیامت به بهشت برند/ خدایا می‌خورم بزرگ نمی‌شم، کمکم کن تا خیلی خیلی بزرگ شم.

* خانه در انتظار قهقهه کودکانه / آرزوهای از جنس کودکانه

خدایا من یه دوستی دارم که پدرش کار نمی‌کنه و فقط می‌خوابه، خدایا کمک کن که از این کار بدش دست برداره/ ای خدای من بعضی وقت‌ها یادم می‌ره به یاد تو باشم ولی خدایا کاش تو همیشه به یاد من بیفتی و یادت نره/ خدای مهربانم! من در سال جدید از شما می‌خواهم اگر در شهر ما سیل آمد، فوراً من را به ماهی تبدیل کنی، ای خدای مهربان! پدر من آرایشگاه دارد. من همیشه برای سلامت بودن او دعا می‌کنم. از تو می‌خواهم بازار آرایشگاه او و همه آرایشگاه‌ها را خوب کنی تا بتوانم پول عضویت کانون را از او بگیرم چون وقتی از او پول عضویت کانون را می‌خواهم می‌گوید بازار آرایشگاه خوب نیست.

* آرزوهای به رنگ خدا

خدایا! یک جوری کن یک روز پدرم من را به مسجد ببرد/ خدایا! از تو می‌خواهم که برادرم به سربازی برود و آن را تمام کند. آخه او سرباز فراری است. مادرم هی غصه می‌خورد و می‌گوید کی کارت پایان خدمت می‌گیری و …»

با این حال در کل باید یادآور شد، زندگی معنوی کودکان برای خودشان عالمی دارد که برای فهم این منظور باید ضمن توجه به فضای روان‌شناختی این آرزوها، دعاها و محتوای آنها، صادقانه رفتار کنیم.

* گزارش از: موسی کاظم زاده